Nr 85

Wspomnienia żyją dzięki temu, że co jakiś czas dotykamy je myślą. Przywołujemy wigilie dzieciństwa, biel śniegu i biel niewinności, a może anioła dobroci, który w ten szczególny wieczór przynosi atmosferę uniesienia, niezwykłości, optymizmu i uczuć serdecznych . Nadziei zapalanych razem z pierwszą mrugającą gwiazdką, której wypatrujemy na niebie pełnym odrzutowców i sputników. Może to jej światło i rozświetlona choinka powodują szczególne poczucie więzi, podarki pod drzewkiem oraz troska kobiecych rąk zaklęta w smakołykach świątecznego stołu sprawiają, że czujemy się lepsi, bardziej życzliwi, wyrozumiali, szczerzy, szczodrzy, mówimy ludzkim głosem.

Niech więc spełnią się w ten święty i cichy wieczór wszelkie marzenia niełatwe.

Dyrekcja ZZOZ Cieszyn

******************************************************************

ZASADY ZAPOBIEGANIA ZAKAŻENIOM SZPITALNYM POPRZEZ IZOLACJĘ

Pojęcie izolacji dla większości lekarzy w Polsce jest dosyć mgliste, kojarzy się głównie z chorobami zakaźnymi, których właściwie już nie ma lub egzotycznymi, które nie występują na naszym obszarze. W pewnym sensie dla niektórych jest przeżytkiem, tymczasem jednoznaczne zalecenia zawarte są nie tylko w rekomendacjach Towarzystwa Zakażeń Szpitalnych jak i również w rekomendacjach dla polskich szpitali opracowanych przez zespół ekspertów i zaakceptowanych przez Głównego Inspektora Sanitarnego.

Jednoznaczne wytyczne nakładające na kierowników zakładów opieki zdrowotnej obowiązek opracowania systemu izolacji w swoich jednostkach zawarte są również w Ustawie o Chorobach Zakaźnych, która jeszcze jest w trakcie uzupełniania, a ma obowiązywać od stycznia 2004r.

Z informacji zawartych w różnych źródłach wynika, że dziedziną medycyny, która może podlegać przepisom unijnym mają być choroby zakaźne.

Koniecznym więc jest oswojenie się z tematem. Stąd pomysł przekazania kilku istotnych informacji również poprzez przedstawienie zasad w naszych „Wiadomościach z ulicy Bielskiej 4”.

Celem izolacji jest przerwanie drogi szerzenia się drobnoustroju między pacjentem a środowiskiem szpitalnym, jak również między pacjentami.

Ważne jest wczesne rozpoznanie, weryfikacja i kwalifikacja pacjentów wymagających izolacji. Zaleca się analizę, pod tym kątem, pacjenta już w Izbie Przyjęć ( na podstawie danych z wywiadu dotyczących wcześniejszych hospitalizacji i czynników ryzyka np. kontaktu z chorymi zakaźnie, przyjmowania antybiotyków, chorób współistniejących.

Zalecane środki ostrożności dotyczą zarówno personelu medycznego, jak również osób odwiedzających i pacjentów, stąd informacja o izolacji musi być dostępna, w oddziale powinna być osoba odpowiedzialna za edukację i nadzór nad prawidłowością izolacji.

Wyróżnia się trzy stopnie izolacji :

I .Stosowana do wszystkich pacjentów, obejmuje rutynowe środki ostrożności.

II. Obejmuje stosowanie dodatkowych w przypadku podejrzanego lub potwierdzonego procesu chorobowego lub kolonizacji przez drobnoustroje istotne z klinicznego i epidemiologicznego punktu widzenia.

III Obejmuje ścisły reżim sanitarny stosowany wyjątkowo w stosunku do pacjentów z ciężkimi zaburzeniami odporności lub drobnoustrojów niezwykle groźnych.

W stosunku do wszystkich pacjentów zalecane są następujące środki ostrożności :

- ograniczyć do niezbędnego minimum kontakt z pacjentem i materiałem potencjalnie zakaźnym,

- myć ręce przed i po każdym kontakcie z pacjentem,

- każdy pacjent z podejrzanym lub rozpoznanym zakażeniem powinien przebywać w osobnym pomieszczeniu, jeżeli jest to niemożliwe, izolować w pomieszczeniu w którym aktualnie przebywa,

- ograniczyć do niezbędnego minimum transport chorego,

- wszystkie osoby kontaktujące się z chorym (personel, odwiedzający) musza zgłaszać się do osoby odpowiedzialnej za izolację,

- istotne dla uniknięcia problemów etycznych i psychologicznych należy pacjenta precyzyjnie informować o przyczynach podjętych działań i ich znaczeniu.

Ogólne zasady stosowania środków :

I.Rękawiczki :

- rękawiczki jednorazowe jałowe wskazane są podczas zabiegów wykonywanych w warunkach aseptycznych,

- jednorazowe rękawiczki niejałowe powinny być stosowane zawsze w przypadku kontaktu z krwią, płynami ustrojowymi, wydalinami i wydzielinami,

- rękawice ochronne wielorazowego użytki powinny być stosowane podczas zabiegów mycia i dekontaminacji otoczenia, po użyciu muszą być dokładnie myte, dezynfekowane i suszone.

II.Ochrona twarzy :

- maska zalecana jest, gdy istnieje ryzyko przeniesienia zakażenia drogą kropelkową,

- powinna być używana tylko raz i zmieniana jeżeli staje się wilgotna lub znacznie skażona,

- maski należy zdejmować trzymając za tasiemki, nie dotykając części dotykającej twarzy,

- przy dłuższym użyciu maski chirurgiczne zapewniają niewielką ochronę , w określonych przypadkach konieczne jest używanie masek z odpowiednimi filtrami.

- okulary ochronne zalecane są przy zabiegach z dużym prawdopodobieństwem rozpryśnięcia krwi lub płynów ustrojowych.

III.Fartuchy :

- zaleca się jednorazowe papierowe lub plastikowe fartuchy lub fartuchy tekstylne zawiązane od tyłu, które należy zakładać podczas zabiegów z dużym prawdopodobieństwem opryskania krwią lub płynami ustrojowymi.

IV Ochraniacze na buty :

-ochraniacze na buty nie są zalecane ze względu na niewielką przydatność i duże ryzyko przenoszenia drobnoustrojów z podłogi i butów na ręce.

Standard izolacji zakażeń przenoszących się drogą krwiopochodną, kontaktową, kropelkową oraz izolacji ścisłej przedstawiają się następująco :

IZOLACJA PRZY ZAKAŻENIACH PRZENOSZONYCH DROGĄ KRWIOPOCHODNĄ

Wirusowe zakażenia krwiopochodne – HIV, WZW B, C itd

Pomieszczenie: izolacja pacjenta w osobnej sali nie jest konieczna, chyba że krwawi, krwawienie jest prawdopodobne, ma biegunkę lub współistniejące zakażenie.

Personel: wszystkie otarcia i skaleczenia zabezpiecza opatrunkiem wodoszczelnym, przy dużych uszkodzeniach skóry odsunąć od pracy.

Odwiedzający: jeżeli pacjent jest w izolatce, musi zgłosić się do pielęgniarki.

Odzież ochronna : Rękawiczki gdy prawdopodobna jest ekspozycja. Plastikowe fartuchy, fartuchy chirurgiczne w każdej sytuacji przewidywalnej ekspozycji. Maski, ochrona oczu gdy prawdopodobna jest ekspozycja. Kalosze, długie fartuchy jw.

Sprzęt : przedmioty skażone krwią lub płynami ustrojowymi- odpowiednio zdezynfekowane, umyte i zdezynfekowane termicznie lub środkiem wirusobójczym.

Pranie : bieliznę traktować jak skażoną.

Dekontaminacja : przesyłanie do pracowni w worku plastykowym i sztywnym pojemniku, informacja kierownika CS, sprzęt może być myty tylko prze wyszkolony personel, odpowiednio zabezpieczony.

Odpady: wszystkie skażone krwią lub płynami są szpitalnymi.

Rozpryśnięcie płynów ustrojowych : dezynfekcja, mycie, dezynfekcja.

Wizyty : nie ma ograniczenia wizyt w innych oddziałach.

Materiał do badań: pobieranie tylko przez wyszkolony personel, odpowiednie zabezpieczenie i transport, oznakowanie, skierowanie w osobnym plastikowym worku.

Zwłoki: zabezpieczenie krwawień, oznakowanie worka, opaski identyfikacyjnej, prześcieradła, wyszkolony personel, nie wolno balsamować.

IZOLACJA STOSOWANA PRZY ZAKAŻENIACH SZERZĄCYCH SIĘ DROGĄ KONTAKTOWĄ

Dotyczy pacjentów skolonizowanych lub z zakażeniami gonokokowymi spojówek, rozsianą opryszczką, paciorkowcowymi lub gronkowcowymi, MRSA, wieloopornymi pałkami G(-), VRE

Pomieszczenia : jednoosobowa sala z toaletą jeżeli czynnik jest rozsiewany lub wielooporny.

Personel : w przypadku MRSA wykluczyć osoby z chorobami skóry.

Odwiedzający : muszą zgłaszać się do pielęgniarki.

Odzież ochronna : Rękawiczki przylegające, niejałowe, jednorazowe przy kontakcie z zakażonym miejscem, opatrunkiem, wydzieliną. Plastikowe jednorazowe fartuchy przy czynnościach wykonywanych u chorego. Fartuchy typu chirurgicznego przy prawdopodobieństwie zabrudzenia. Maski- w przypadku MRSA jeżeli może powstać aerozol.

Higiena rąk : preparat antyseptyczno- detergentowy, ręczniki papierowe.

Sprzęt : przedmioty skażone jednorazowe wyrzucane, wielorazowe myte i dezynfekowane w CS ( najlepiej ).

Pranie : bieliznę traktować jak skażoną- zal. ZKSZ

Dekontaminacja : przedmioty skażone dezynfekuje i sterylizuje CS.

Usuwanie odpadów : jak odpady szpitalne – zal. ZKSZ

Rozpryśnięcie płynów ustrojowych : zdezynfekować i umyć miejsce skażone.

Wizyty i transport – radzić się pielęgniarki ZKSZ.

IZOLACJA STOSOWANA PRZY ZAKAŻENIACH PRZENOSZONYCH DROGĄ POKARMOWĄ

Wszystkie drobnoustroje wywołujące zapalenie żołądka i jelit- grupa SS, Clostridium difficile, wirusy powodujące biegunki, zapalenia wątroby A i E.

Pomieszczenia : jednoosobowa sala z umywalką i własną toaletą, wystarczająca ilość ręczników papierowych i papieru toaletowego.

Personel : cały personel może zajmować się chorym.

Odwiedzający : muszą zgłosić się do pielęgniarki.

Odzież ochronna : Rękawiczki nakładać przy kontakcie z kałem lub przedmiotami skażonymi. Plastikowe fartuchy zakładać przy bezpośrednim kontakcie z chorym, kałem lub przedmiotami skażonymi. Fartuchy chirurgiczne w sytuacjach gdzie prawdopodobne jest zabrudzenie kałem.

Sprzęt : baseny, kaczki muszą być zarezerwowane wyłącznie dla danego pacjenta i po każdym użyciu odkażane a przeznaczone dla innych pacjentów po końcowej dezynfekcji termicznej lub odkażeniu odpowiednim środkiem. Inne przedmioty po kontakcie z kałem muszą być myte i odkażane termicznie lub chemicznie.

Dekontaminacja : bez szczególnych środków

Usuwanie odpadów: skażone kałem traktować jak szpitalne.

Rozpryśnięcie treści kałowej : natychmiast umyć jednorazową ścierką, zdezynfekować.

IZOLACJA STOSOWANA PRZY ZAKAŻENIACH PRZENOSZONYCH DROGĄ ODDECHOWĄ

1. Droga powietrzno –pyłowa: gruźlica, ospa wietrzna i rozsiane zakażenie wirusem VZV.

2. Droga powietrzno-kropelkowa: meningokokowe zapalenie opon mózgowo rdzeniowych, krztusiec, paciorkowcowe zapalenie gardła, zakażenia wywołane przez pneumokoki.

Pomieszczenia : jednoosobowa sala z umywalką i najlepiej własną toaletą, papierowe ręczniki, środki antyseptyczny/detergentowy w pojemniku uruchamianym łokciem, kosz z plastikowym workiem, drzwi zamknięte,

Personel:: uodporniony, ograniczona liczba,

Odwiedzający : muszą zgłaszać się do pielęgniarki

Odzież ochronna: Rękawiczki, w razie potrzeby. Fartuchy zakładać przy kontakcie z pacjentem lub otoczeniem. Maski przy podejrzeniu lub rozpoznaniu tbc,

Higiena rąk: preparat antyseptyczno –detergentowy, papierowe ręczniki ,

Pranie: bieliznę traktować jak skażoną,

Sprzęt: w miarę możliwości jednorazowy, wielorazowy, myty, dezynfekowany lub sterylizowany,

Dekontaminacja : sprzęt skażony musi myć być myty, dezynfekowany lub sterylizowany,

Usuwanie odpadów : wszystkie do worków na odpady szpitalne- oznakowanych

CS : dezynfekcja sprzętu –informacja personelu .

Rozpryśniecie płynów ustrojowych : usuwanie przy pomocy jednorazowych materiałów, powierzchnia myta i dezynfekowana,

Wizyty i transport: ograniczać, radzić się ZKZS,

Materiał do badań : przy podejrzeniu tbc –oznaczyć,

Zwłoki: w przypadku gruźlicy oznaczyć wyraźnie zwłoki, prześcieradło, skierowanie (niebezpieczeństwo zakażenia)

IZOLACJA ŚCISŁA

Choroby szczególnie niebezpieczne lub bardzo zaraźliwe szerzące się drogą kontaktową lub oddechową, pacjenci muszą być przekazywani do specjalnych oddziałów specjalną karetką z zachowaniem szczególnych środków ostrożności.

Pomieszczenie : sala jednoosobowa z wentylacją z ujemnym ciśnieniem z przedsionkiem w którym jest umywalka, materac i poduszki nieuszkodzone, pokryte nieprzemakalnym materiałem, jednorazowe sztućce i nakrycia stołowe, na sali środek antyseptyczny i płyn do mycia rąk z pojemnikiem uruchamianym łokciem i papierowe ręczniki, kosz pedałem i workiem foliowym oznakowanym

Personel : ograniczona lista osób opiekujących się, dostępna u pielęgniarki oddziałowej

Odwiedzający : jak najmniejsza liczba, zawsze zgłasza się u oddziałowej, konieczne przestrzeganie tych samych zasad co personel

Odzież ochronna : Rękawiczki dopasowane, jednorazowe, niejałowe zakrywające mankiety nieprzemakalnego fartucha, ostrożnie zdejmowane i wyrzucane do odpadów szpitalnych. Fartuchy wyłącznie jednorazowe z nieprzemakalnym przodem i rękawami, zdejmować przed wyjściem z izolatki i wyrzucać do odpadów szpitalnych. Maski wyłącznie o wysokim stopniu filtracji zakładane przed wejściem do izolatki, zdejmowane przed wyjściem trzymane tylko za tasiemki i wyrzucane do odpadów szpitalnych. Ochrona oczu w przypadku możliwości kontaktu z płynami ustrojowymi. Inne środki ochrony osobistej przy możliwej ekspozycji – obuwie, kalosze.

Higiena rąk : staranne mycie środkiem antyseptyczno- detergentowym, starannie osuszone papierowym ręcznikiem po każdym kontakcie z pacjentem, przedmiotami skażonymi, maską, zdjęciu fartucha ; drzwi otwiera osoba z zewnątrz, po wyjściu ponowna dezynfekcja rąk

Sprzęt : wyłącznie jednorazowy, wielorazowy nie może opuszczać sali, dopuszczenie do użytku ogólnego po konsultacji z ZKSZ.

Pranie : jednorazowa pościel , zwykła bielizna musi być sterylizowana przed praniem w pralni, jeżeli nie – palona.

Dekontaminacja : zużyty sprzęt wkładać do specjalnych pojemników, przed przekazaniem do CS informować kierownika,

Sprzątanie izolatki ściśle z zaleceniami ZSZS.

Odpady jak odpady szpitalne,

Rozpryśnięcie płynów ustrojowych: natychmiastowa dezynfekcja i sprzątanie.

Wizyty w innych oddziałach : pacjent nie może opuszczać izolatki bez porozumienia z lekarzem ZKZS.

Materiał do badań laboratoryjnych : nie wolno pobierać ani przesyłać materiału do badań bez omówienia ze specjalistą mikrobiologiem , lekarzem chorób zakaźnych lub IS, należy ostrzec laboratorium, oznakować próbki skierowanie, przesłać je w specjalnym pojemniku

Zwłoki : te same środki ostrożności- ograniczenie kontaktu, tylko wyszkolony personel, zabezpieczenie miejsc sączących, zwłoki w specjalnym oznakowanym worku, ostrzeżenia na opasce identyfikacyjnej, prześcieradle, zabronione balsamowanie.

IZOLACJA OCHRONNA

Ważne, aby pacjentów z upośledzeniem odporności umieszczać osobno od pacjentów z zakażeniami lub stanami związanymi z prawdopodobieństwem przeniesienia zakażenia. Czasem izolacja jest wskazana.

Pomieszczenie: pokój jednoosobowy z własną toaletą, umyty pokój i sprzęt przed położeniem pacjenta.

Personel: opiekujący się nie może mieć zakażenia.

Odwiedzający: nie zezwala się na odwiedzanie osób mających jakiekolwiek zakażenie.

Odzież ochronna: jednorazowe fartuchy ochronne nosi personel wykonujący bezpośrednie czynności przy chorym.

Higiena rąk: staranne mycie środkiem septyczno-detergentowym i osuszenie przed i po kontakcie z chorym.

Sprzęt: może być konieczna dezynfekcja przed użyciem , opiniuje ZKZS.

Wizyty w innych oddziałach: organizować poza kolejnością z unikaniem kontaktu z osobami zakażonymi.

Bronisława Szlauer

*****************************************

100 LAT SZPITALA SS. ELŻBIETANEK W CIESZYNIE 1903 2003 (cz.II)

W okresie od 01.06.1968r. – 30.06.1972r. dyrektorem szpitala był dr A. Michałek. Jego zastępcą do spraw administracyjno-gospodarczych był Mieczysław Paluch. Ordynatorami 4 oddziałów szpitalnych byli A. Michałek, T. Pilch, E. Chomska i E.Wąsowicz. Funkcje pielęgniarek oddziałowych pełniły Julia Kuśnierz, Alicja Strządała, siostra zakonna Łucja (Maria Kozieł), Maria Kopka, a po niej Maria Sroczyńska. Przełożoną pielęgniarek została Helena Kisielewska, a główną księgową – Anna Bijok.

Skromne środki inwestycyjne pozwoliły w tych latach na wymianę kotłów parowych w kuchni szpitalnej oraz dwóch kotłów węglowych centralnego ogrzewania dla całego budynku.

Rola szpitala uległa zmianie. Nie ograniczano się do diagnostyki i leczenia chorych z gruźlicą, lecz przyjmowano do szpitala chorych z innymi chorobami płuc, którzy dotąd byli leczeni w oddziałach wewnętrznych. Było to efektem wzrostu liczby chorych na nowotwory płuc i ostre lub przewlekłe stany zapalne układu oddechowego. Badaniami bronchoskopowymi zajmowali się T. Pilch i A. Michałek. Badania cytologiczne aspiratów oskrzelowych w kierunku raka przeprowadzano w laboratorium szpitala na miejscu. Pracownią rentgenowską kierowała bardzo sprawnie Marta Herman z pomocą siostry zakonnej Ancili (Anna Suchy). Szpital zmienił nazwę na Szpital Chorób Płucnych.

W związku ze spadkiem zapadalności na gruźlicę w Polsce ilość chorych na gruźlicę ulegała stałemu zmniejszeniu. Zapotrzebowanie na łóżka szpitalne dla chorych na gruźlicę malało. Z tego powodu jeden z oddziałów płucnych w skrzydle północnym budynku na parterze został zmodernizowany i przekształcony w oddział chorób zakaźnych od dnia 15.07.1969r. Ordynatorem tego oddziału był dr Emil Błahut, a później dr Anna Rodowska. Asystentką w tym oddziale była dr Barbara Myrdko.

Od 1.01.1971r. obniżono ilość łóżek szpitala do 220.

Od 1.07.1972r. Szpital Chorób Płucnych w Cieszynie przestał być samodzielnym zakładem. W zreorganizowanej służbie zdrowia powstały Zespoły Opieki Zdrowotnej, które łączyły wszystkie jednostki ochrony zdrowia w jedną całość. Dyrektorem ZOZ w Cieszynie został dr Janusz Karbowniczek. Lekarzem Naczelnym Szpitala Chorób Płucnych, powołanym przez dyrektora ZOZ, został dr A. Michałek. Pod kierunkiem tego ostatniego stopnie specjalizacyjne z pulmonologii uzyskali następujący lekarze: Barbara Myrdko, Henryk Marcak, Małgorzata Gazeł-Małysz, Piotr Pasz, Hanka Kopczyńska-Koźlik i Bożena Tabak.

Od 1.11.1977r. dyrektorem ZOZ w Cieszynie został dr med. Marek Cywiński. Jego zasługi dla Szpitala Chorób Płucnych są bardzo duże. Dzięki niemu przystąpiono do generalnego remontu dachu całego budynku (łącznie z blachą miedzianą na wieży skrzydła południowego), tynków, instalacji wewnętrznej, wymiany okien, modernizacji kotłowni (ogrzewanie z elektrociepłowni), a w okresie od stycznia 1981r. do 8.04.1982r. przeprowadzono gruntowną modernizację oddziału zakaźnego, w wyniku czego powstały dwuosobowe sale chorych z pełnym zapleczem sanitarnym. Powstał wtedy pokazowy, na owe czasy, oddział zakaźny, którego ordynatorem była dr Anna Rodowska.

Od 13.07.1979r. w miejsce zlikwidowanego następnego oddziału dla płucno chorych, po niewielkiej modernizacji otwarto oddział dermatologiczny, przeniesiony ze Szpitala Śląskiego, którego ordynatorem był dr Piotr Knieżyk (oddział liczy 35 łóżek).

Dzięki drowi Cywińskiemu w latach 1983-85 przeprowadzono modernizację oddziałów chorób płuc i gruźlicy. Uzyskano sale dwu- i trzyosobowe, wprowadzono nową instalację tlenową we wszystkich salach oraz w części sal chorych w oddziałach obserwacyjno-zakaźnym i dermatologicznym. W wyniku tych działań powstały: I oddział chorób płuc i gruźlicy, liczący 32 łóżka – żeński (ordynator A. Michałek, piel. oddziałowa Mirosława Kasprzak) oraz II oddział chorób płuc i gruźlicy, liczący 46 łóżek – męski (ordynator T. Pilch, piel. oddziałowa Alicja Strządała). Odtąd liczba łóżek dla płucno chorych zmalała z 220 w 1971 r. do 78. Od 1985 r. łączna liczba łóżek Szpitala Chorób Płucnych liczy 148. Zmieniono również nazwę szpitala na Szpital nr 2 ZOZ w Cieszynie.

W 1986 r. uruchomiona została pracownia spirometryczna, wykonująca badania chorym szpitalnym i ambulatoryjnym.

Za dyrektury M. Cywińskiego przeprowadzono również remont i modernizację tzw. oddziału V, który przed blisko stu laty był oddziałem dla zakaźnie chorych, a przekształcony został w hotel dla pielęgniarek. Z budynku dwukondygnacyjnego powstał hotel trzykondygnacyjny z salami jedno- i dwuosobowymi. Po 1991 r. budynek ten przeszedł na własność konwentu ss. Elżbietanek i obecnie mieści się w nim 30-łóżkowy Dom Opieki Betania.

W powojennej historii następujący księża byli kapelanami Szpitala Przeciwgruźliczego: katoliccy – Paweł Kępka (1949-53), Franciszek Kubalok (1953-57), Jan Kubica (1957-58), Florian Starosta (1959-63), Joachim Dziadzko (1964-69), Emil Dyrda (1969-70), Józef Janik (1970-72), Andrzej Rdest (1972- nadal, obecnie ksiądz prałat i dziekan dekanatu cieszyńskiego); ewangeliccy – Oskar Michejda, Artur Gerwin, dr Alfred Jagucki, Emil Gajdacz, Jan Melcer.

W latach 1989-96 dyrektorem ZOZ był

dr Maciej Krzanowski. Za jego kadencji zakupiono dla Szpitala nr 2: czytnik mikropłytek, aparat do hematologii, dwa fotometry do badań biochemicznych, dwa mikroskopy oraz nowocześniejszy spirometr, który skrócił czas badania czynnościowego płuc. Rocznie wykonuje się 1500 badań spirometrycznych.

Od 1997 r. dyrektorem ZZOZ jest mgr inż. Jan Kawulok. Dzięki niemu szpital został wyposażony w nowy bronchofiberoskop i kilka aparatów EKG w oddziałach. Pomieszczenia po laboratorium szpitalnym, przeniesionym do Szpitala Śląskiego, zaadaptowano dla celów diagnostyki bronchoskopowej. Jak dotąd szpital uniknął modnej obecnie restrukturyzacji, tym bardziej, że wykonuje roczne plany statystyczne z nawiązką.

Obecnie w Szpitalu nr 2 znajdują się następujące oddziały: I oddz. chorób płuc i gruźlicy – ordynator Jerzy Ziętek, piel. oddz. Maria Antonik; II oddz. chorób płuc i gruźlicy – ordynator Piotr Pasz, piel. oddz. siostra zakonna Judyta (Alicja Klisik); oddz. dermatologiczny – ordynator Anna Ziajka-Paluch, piel. oddz. Anna Foltyn; oddz. obserwacyjno-zakaźny – stanowisko ordynatora po dr Barbarze Pilch przejęła dr Bronisława Szlauer, piel. oddz. Grażyna Wojtyna. Kierownikiem laboratorium jest od 1.10.1994 mgr Joanna Rączka. Pod jej kierunkiem laboratorium wykonuje pełny profil badań w kierunku prątka gruźlicy, wprowadzone zostało oznaczanie antygenu lambliowego i przeciwciał IgG skierowanych przeciw antygenom prątka gruźlicy. Kierownikiem pracowni diagnostyki obarazowej jest dr Elżbieta Kłodowska, która poza diagnostyką radiologiczną wprowadziła badania USG dla chorych szpitalnych i ambulatoryjnych. Pracownią bronchoskopową kieruje P. Pasz. Rocznie wykonuje się ok. 400 badań broncho- i bronchofibroskopowych. Pracownią spirometryczną (od strony technicznej) kieruje piel. Grażyna Penkala. Wyniki badań spirometrycznych oceniają wszyscy lekarze pulmonolodzy. W ciągu ostatnich lat konsultantami byli: onkolodzy – dr med. Zbigniew Czownicki, dr Grzegorz Sapeta, oraz torakochirurg - dr Eugeniusz Malinowski. W budynku szpitala działają 3 poradnie: Poradnia Chorób Płuc i Gruźlicy – kier. dr M. Gazeł-Małysz, Poradnia Chorób Wątroby – kier. dr B. Pilch oraz Poradnia Dermatologiczna – dr Lidia Serog.

Zmiany, jakie zaszły w naukach medycznych w ciągu ostatnich stu lat, obrazuje tabela porównawcza ruchu chorych obecnie i przed stu laty.

Tabela IV: Ruch chorych w wybranych okresach

Lata

Przyjęcia

Zgony

1905

1095

129

1906

1234

136

1907

1116

140

2000

2757

173

2001

2837

154

2002

2962

186

Historia wykazuje, że szpital ss. Elżbietanek przechodził różne koleje losu. Istotne jest to, że niósł pomoc wszystkim potrzebującym, bez względu na ich wyznanie czy stan majątkowy.

Antoni Michałek

Od red.

Zainteresowanych tematem proszę o kontakt z autorem, w którego posiadaniu jest piśmiennictwo oraz archiwalne zdjęcia.

**************************************

ZŁOTA CIESZYNIANKA

Redakcja „Wiadomości z ulicy Bielskiej 4” składa dr Antoniemu Michałkowi gratulacje z okazji otrzymania zaszczytnej Honorowej Złotej Cieszynianki.

Nagroda ta, jest dowodem uznania ze strony nie tylko pacjentów lecz także wielu innych ludzi, z którymi ma Pan do czynienia codziennie.

Miałam szczęście poznać Pana osobiście. W ciągu wielu lat pracy wzruszał mnie Pan swoją skromnością, spolegliwością, empatią , wrażliwością na ból szarego człowieka- pacjenta, który przestraszony i niepewny swojej przyszłości wchodził w mury Szpitala nr 2. Tak wielu zawdzięcza Panu nie tylko wyzdrowienie lecz także ogromny komfort psychiczny podczas długich, często, dni leczenia.

Szanowny Panie Doktorze, mam nadzieję, że zasady, którymi kierował się Pan w życiu będą wzorem dla młodszej generacji lekarzy. Z całego serca życzę zdrowia i wszelkiej pomyślności

Barbara Karnas

*****************************************

INFORMACJE KADROWE

W związku ze zbliżającym się ustawowym terminem złożenia przez pracodawcę niezbędnej dokumentacji do ustalenia kapitału początkowego, Dział Służb Pracowniczych prosi pracowników o niezwłoczne złożenie potrzebnej dokumentacji w celu przygotowania wniosków o naliczenie kapitału początkowego.

Jeśli do tego czasu pracodawca nie zdąży przekazać dokumentacji dla zatrudnionych przez 1999 r. a urodzonych po 1848 r. , powinien wystąpić do ZUS o przedłużenie terminu.

Nasz zakład wystąpił z taka prośbą i ZUS przedłużył termin do 20.04.2004 r. Jednakże nasz zakład złożył zaledwie 415 wniosków, a szacuje się, że dotyczy to około 1000 pracowników.

ZUS zobowiązany jest naliczyć kapitał początkowy do końca 2006 roku, ale pracodawcę obowiązuje termin ustawowy, czyli 31.12.2003 r. (po przedłużeniu terminu przez ZUS, do 20.04.2004 r.).

* * *

Dział Służb Pracowniczych informuje, że z dniem 01.12.3003 r. nastąpiły zmiany dopuszczalnych kwot osiąganego przychodu powodujących zawieszenie lub zmniejszenie świadczenia (dotyczy osób pobierających wcześniejszą emeryturę:

przekroczenie kwoty 1512, 10 zł powoduje zmniejszenie świadczenia,

przekroczenie kwoty 2808,10 powoduje zawieszenie świadczenia.

Klaudia Bubik

* * *

W dniu 08.12.2003 r. odbył się konkurs na stanowisko Ordynatora Oddziału Urologii.

Komisja Konkursowa wskazała jako kandydata lek. Marka Wantuloka, do tej pory pełniącego obowiązki ordynatora.

Składamy gratulacje życząc równocześnie powodzenia w pracy zawodowej oraz w życiu osobistym.

****************************************

Zebrania Lekarskie 2003 r.

09.01. - Lek. Anna Zientek – Polskie wytyczne na temat rozpoznawania i leczenia przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (obecnych 13 osób),

16.01. – lek. Krystian Czajkowski – Cele i zadania konsultacji okulistycznych (obec: 8 os.),

23.01. – lek. Marek Michalik – Leczenie bólu pooperacyjnego (obec. 19 os.),

30. 01. – Zebranie dyrekcyjne (obec. 94 os.),

13.02. – lek. Daria Dąbrowska – Tarczyca a zaburzenia psychiczne (obec.20 os.),

20.02. – lek. Katarzyna Gibiec – Ciąża wielopłodowa (obec.12 os.),

27.02. – Dyrekcja ZZOZ – Prowadzenie dokumentacji lekarskiej (obec.42 os.),

13.03. – lek. Agata Walica – URSL – jako jedna z metod leczenia kamicy moczowodowej (obec. 7 os.),

20.03. – lek. Anna Ziajka- Paluch – Czerniak skóry (obec. 8 os.),

03.04. – Lek. Bronisława Szlauer, mgr Teresa Wałga – Zasady postępowania w przypadku szczególnie niebezpiecznych chorób zakaźnych (obec. 82 os.),

10.04. – lek. Anna Ciegiel-Tochaczek – Porażenia nerwów krtaniowych (obec. 15 os.),

17.04. – lek. Gabriela Gniadek – Postępowanie chirurgiczne w wybranych wadach wrodzonych u dzieci (obec. 13 os.),

24.04. – Dyrekcja ZZOZ – Zasady kontraktowania w NFZ w II-IV kwartale 2003 (obec. 10 os.),

08.05. – lek. Remigiusz Pabijasz – Czynniki prognostyczne przebiegu klinicznego ostrego zapalenia trzustki (obec.26 os.),

15.05. – lek. Bronisława Szlauer, mgr Teresa Wałga – Zasady postępowania w przypadku szczególnie niebezpiecznych chorób zakaźnych – aktualizacja danych (obec. 21 os.),

22.05. – lek. Teresa Cygoń – Leczenie padaczki w wieku podeszłym (obec.15 os.),

11.09 – lek. Jacek Żołnowski – Profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo- zatorowej w ortopedii (obec.11 os.),

18.09 – dr n.med. Tadeusz Dzielski – Niedokrwistość – diagnostyka, różnicowanie, leczenie (obec. 20 os.),

25.09 – mgr inż Jan Kawulok – Baza łóżkowa na terenie Podbeskidzia (obec.8 os.),

02.10. – Dyrekcja ZZOZ – Ewidencja czasu pracy (obec.27 os.),,

09.10. – lek. Bronisława Szlauer – Izolacja w chorobach zakaźnych – potrzebna czy niepotrzebna (obec. 10 os.),

16.10 – Doc. dr hab. Bogusław Okopień – Rola inhibitorów konwertazy angiotensyny w leczeniu choroby wieńcowej – badanie EUROPA (obec. 21 os.),

23.10. – lek. Piotr Firczyk – Hiperkalcemia (obec. 10 os.),

30.10. – Dyrekcja ZZOZ – Informacja o materiałach ofertowych przygotowanych przez oddziały, poradnie i pracownie – możliwość realizacji świadczeń w kontekście nowego katalogu świadczeń medycznych (obec. 36 os.),

13.11 – lek. Anna Ziajka-Paluch – Choroby pęcherzowe jako zespoły paraneoplastyczne – prezentacja przypadłości (obec. 10 os.),

20.11 – lek. Katarzyna Konderla – Zaburzenia psychiczne w przebiegu endokrynopatii – analiza przypadku (obec. 34 os.),

04.12 – Mgr inż. Jan Kawulok – Aktualna informacja na temat kontraktowania na rok 2004 (obec. 45 os.),

11.12 – lek. Krzysztof Gołębiowski – Niedoczynność tarczycy u dzieci z Zespołem Downa (obec. 13 os.).

*****************************************

KIERMASZ ŚWIĄTECZNY

11.12. br już od godz. 11.00 rozpoczął się tradycyjny Kiermasz Świąteczny , na którym swoje prace prezentowali i sprzedawali pacjenci Oddziału Dziennego Psychiatrii.

Zebrane fundusze zostaną wykorzystane na zakup materiałów do pracowni terapeutycznej.

Pacjenci oraz personel dziękują wszystkim, którzy odwiedzili nasz kiermasz.. Fotoreportaż z kiermaszu można obejrzeć na stronie internetowej szpitala.

**********************************

Wykaz wpłat

od 01.01.2003 r. do 25.11.2003 r.

l.p.

Oddział

wpłata

1

o.. chor. wewn.I I

17 330

2

o. chor. wewn.II

5 270

3

o. chor. Wewn.III

7 285

4

o. pediatryczny

1 320

5

o. neurologiczny

6 660

6

o. noworodków

4 411

7

o. chirur.ogólny

5 168

8

o. chirur. dla dzieci

890

9

o. rehabilitacyjny

1 585

10

o. intensywnej terapii

5 265

11

o. otolaryngologiczny

5 395

12

o. ginekol.-położn.

16 242

13

o. chirur.uraz.-ortop.

230

14

o. urologiczny

4 025

15

o. nefrologiczny

4 110

16

o. psychiatr. dzienny

339

17

o. okulistyczny

1 630

18

o. terapii jodem

1 505

19

o. gruźlicy i chor. płuc I

6 621

20

o. gruźlicy i chor. Płuc II

4 765

21

o. dermatologiczny

4 450

22

o. obserwacyjno-zakaźny

16 865

Sporządziła: Lucyna Sikora

Takie sobie refleksje...

Zaproście mnie do stołu

Przedświąteczna krzątanina jest już w fazie rozwoju. Gorączkowe bieganie po centrach handlowych w poszukiwaniu atrakcyjnych towarów, przygotowywanie smakołyków , strojenie bajecznie kolorowej, pysznie pachnącej choinki, chowanie w zakamarkach rodzinnych prezentów... a potem przychodzi czas przygotowania wigilijnego stołu, spotkania z bliskimi i z przyjaciółmi, czas wyciszenia i przyjęcia Dobrej Nowiny.

Od wielu pokoleń kultywujemy tradycję dodatkowego nakrycia dla Zbłąkanego Wędrowca, wolnego miejsca dla człowieka samotnego w tę Wigilijna Noc. Wiemy, że to puste miejsce może być w każdej chwili wykorzystane, ba! deklarujemy, że przyjmiemy pod swój dach każdego, kto zapuka do naszych drzwi. Ileż w tym przekonania? a ileż , wpajanych od dzieciństwa , słów nakazowych: głodnego nakarmić , spragnionego napoić? Czy każdy z nas, bez obawy, otworzy drzwi domostwa, aby uczynić to, co nakazuje nam chrześcijańska moralność? Czy odsuniemy krzesło równocześnie podając posiłek? czy uśmiechniemy się witając słowami: wejdź, czekamy na Ciebie?

Dzisiejsze czasy to trudne czasy, ludzie ubożeją z dnia na dzień i wstydzą się swojej niezawinionej biedy. Cierpią w samotności i w ciszy, ale może któryś powie: dość! chcę trochę ciepła ludzkiego, radości i podejmie niełatwą decyzję podejścia do cudzych drzwi i zastukania. Nie poprosi, zbyt dumny, będzie czekał na nasze słowa.

Nie jest łatwo przełamać w sobie opór wpuszczenia do domu obcej osoby. Nie wiemy, jak się zachowa, jak my się zachowamy w zderzeniu z innością nieznajomego. Zakorzenione obawy przed wrogiem i atawistyczna konieczność zabezpieczenia swojego gniazda nie ułatwiają podjęcia decyzji. Nie wiemy, czy to jednorazowa wizyta, czy nie będzie jej następstw... a może trzeba będzie opiekować się tym człowiekiem i później? Wszak jesteśmy spolegliwymi chrześcijanami . Pojawia się wiele pytań, na które nie znamy odpowiedzi dziś, ale istnieje możliwość, że poznamy je jutro. Że poznamy Wędrowca.

Nim , ktokolwiek obcy przejdzie przez próg naszego domu, oswójmy się z tą obcością wcześniej. Odrobina otwartości i życzliwości, na początek... życzenia spokojnych Świąt i nadziei w sercu złożone spotkanej przypadkowo osobie.

Barbara Karnas

Z okazji zbliżających się Świąt Bożego Narodzenia składam serdeczne podziękowania wszystkim, którzy chętnie współpracowali z „Wiadomościami z ulicy Bielskiej 4” w ciągu całego roku. Mam nadzieje, że zainteresowanie biuletynem informacyjnym ZZOZ w Cieszynie, które wykroczyło poza teren zakładu i powiatu, nadal będzie tak duże. Szczególnie dziękuję Pracownikom SSI za cenne wskazówki techniczne.

*****************************************

Redakcja: Barbara Karnas-Greń

Adres: ZZOZ, ul. Bielska 4, 43- 400 Cieszyn,

tel. (33) 85 205 11,wewn.233.

0606 30 68 34, Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.

*****************************************